Translate

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2008

'Οταν κοιτάζω τό φεγγάρι...












Χείλη γεμάτα κι απαλά φυσούν,
σερπαντίνες πετούν,
ανοίγουν με την ανάσα.

Είναι μια ανάσα ντυμένη κορίτσι..
Ντυμένη γιορτή..
Κλείνει το μάτι και μου γνέφει ν’ ακολουθήσω,
τρέχει ανάμεσα σε καθρέφτες που τ’ αλλάζουν όλα,
τρέχει και καμμιά φορά παραπατά στο φόρεμά της.

Τρέχει και την ακολουθώ.

Γνέφει σιωπή με το δάκτυλο
μέσα στους χίλιους ήχους,
σωπαίνω και την ακολουθώ...

Και τρέχει...

Και μου κρύβεται καμώνοντας πως φοβάται..

Μα στ’ αλήθεια φοβάται;

Για να μου φανερωθεί μ’ ένα γέλιο
πίσω από κάποια κουρτίνα.

Κι όταν κουραστώ να τρέχω σταματώ,
γλιστρώ στο γυαλισμένο πάτωμα και σωριάζομαι..

Καί όταν κουραστώ να σωπαίνω..
φωνάζω τ’ όνομά της!
και δεν μπορεί να μ’ αρνηθεί
και τρέχει πάνω μου εκείνη...

Η σιωπηλή με τη μάσκα...
Η φασαριόζικη με τα γέλια...

Η γιορτή!

Η γιορτή που ανοίγει με την ανάσα...









Den Haag

4 σχόλια:

  1. Γραφεις ομορφα!
    καλησπερα κι απο δω και καλο σου μηνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ανάσα λοιπόν...
    τότε ας εισπνέουμε όνειρα κι ας εκπνέουμε αναμνήσεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. faraona,
    Σ'ευχαριστώ!
    Μέ κόλλησες καί σύ μέ τό παιχνίδι σου!

    Καλώς σέ βρήκα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κοπέλα μέ τό καναρινί φόρεμα,
    Ενδιαφέρον άποψη...

    Καλό ξημέρωμα νά'χεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή